ADHD u dziecka

ADHD u dziecka najczęściej kojarzy się z nadruchliwością, trudnościami w skupieniu i impulsywnymi reakcjami. Wielu rodziców trafia na ten temat, bo czują, że z ich dzieckiem „coś jest inaczej”. Dziecko szybko się nudzi, trudno mu wysiedzieć przy stoliku, wybucha złością z pozornie błahego powodu albo zapomina o prostych poleceniach. W domu bywa głośno i chaotycznie, a dorośli zaczynają szukać wyjaśnienia, żeby zrozumieć, co się właściwie dzieje.


ADHD nie jest wadą charakteru ani efektem złego wychowania.

To neurorozwojowy sposób działania mózgu – trochę jak bardzo szybki komputer z systemem operacyjnym, który ma problem z filtrowaniem nadmiaru bodźców. Dziecko z ADHD często bardzo się stara, ale jego uwaga ucieka, emocje zmieniają się błyskawicznie, a ciało domaga się ruchu. Ono nie robi tego na złość. Ono po prostu funkcjonuje według innych zasad.


Kiedy diagnoza?

Nie każda trudność od razu oznacza potrzebę diagnozy. Dzieci rozwijają się w różnym tempie i mają różne temperamenty. Pytanie, które warto sobie zadać na początku, dotyczy raczej całej rodziny. Jeśli mimo problemów potraficie sobie z nimi radzić, a codzienność – choć wymagająca – pozostaje pod kontrolą, często wystarczy odpowiednie wsparcie wychowawcze i psychoedukacja. Diagnoza staje się potrzebna wtedy, gdy wyzwania zaczynają przerastać wasze możliwości i potrzebujecie bardziej ukierunkowanej pomocy. Sama diagnoza także nie jest magiczną pieczątką rozwiązującą wszystko. To dopiero początek drogi. Wynik testów nie nauczy dziecka regulować emocji, organizować nauki ani budować poczucia własnej wartości. Diagnoza ma sens tylko wtedy, gdy prowadzi do realnych działań: terapii, zmian w środowisku, zrozumienia potrzeb dziecka i wzmocnienia kompetencji rodziców.


Wiedza jest ważna. Plan działania – jeszcze ważniejszy. A najbardziej liczy się to, żeby nikt nie został z tym sam.

Doraźne wsparcie

Objawy ADHD u dziecka względem DSM 5

Mogą przyjmować bardzo różne formy. Jedne dzieci przede wszystkim mają problem z koncentracją, inne są głównie nadruchliwe, a część łączy trudności z obu tych obszarów.

Dlatego patrząc na ADHD u dziecka warto rozdzielić zachowania na dwie grupy:

Uwaga i koncentracja w ADHD u dziecka:

✔️ często sprawia wrażenie, jakby słuchało tylko fragmentami, co może prowadzić do nieporozumień i frustracji w komunikacji z innymi osobami.

✔️ łatwo się rozprasza, szczególnie przy najmniejszym hałasie lub ruchu wokół siebie, co utrudnia koncentrację na ważnych zadaniach.

✔️ gubi rzeczy do nauki i zabawy,

✔️ zapomina o codziennych obowiązkach.

✔️ ma kłopot z dokańczaniem zadań,

✔️ szybko przeskakuje z jednej aktywności na drugą,

✔️ unika czynności wymagających dłuższego wysiłku umysłowego

✔️ marzy, patrzy przez okno i „odpływa” nawet w trakcie rozmowy,

✔️ polecenia trzeba powtarzać wiele razy

✔️ plecak potrafi zamienić się w Bermudzki Trójkąt.

Nadruchliwość i impulsywność w ADHD u dziecka

✔️ dziecko nie potrafi usiedzieć w miejscu,

✔️ wierci się, zmienia pozycje, stymuluje palcami

✔️ wstaje od stolika,

✔️ biega w sytuacjach, w których oczekuje się spokoju,

✔️ dużo mówi,

✔️ wtrąca się,

✔️ odpowiada zanim pytanie wybrzmi do końca,

✔️ trudno mu czekać na swoją kolej,

✔️ przerywa innym,

✔️ działa pod wpływem chwili,

✔️ emocje wybuchają nagle i równie nagle znikają,

✔️ dorośli mają wrażenie, że w domu zamieszkał mały huragan.

Pomoc dla Rodzica

Co to oznacza?

Jeśli u dziecka spełniona jest wymagana liczba objawów tylko z pierwszej grupy, mówimy o prezentacji ADHD z przewagą zaburzeń uwagi. Kiedy dominują zachowania z drugiej grupy – diagnozuje się prezentację z przewagą nadruchliwości i impulsywności. A gdy dziecko pokazuje wyraźne trudności w obu obszarach jednocześnie, otrzymuje rozpoznanie prezentacji mieszanej.

Ten podział pomaga specjalistom, ale nie opisuje wszystkich możliwych odcieni ADHD u dziecka oraz dorosłych. Dwoje dzieci z tą samą diagnozą może funkcjonować zupełnie inaczej. Jedno będzie ciche i wycofane, lecz wiecznie rozproszone. Inne – pełne energii, ale całkiem nieźle skupione na ulubionych tematach. Kolejne może mieć świetną uwagę w grach i klockach, a ogromne problemy w sytuacjach szkolnych.
ADHD u dziecka jak i u dorosłych tworzy własne kombinacje objawów zależnie od wieku dziecka, wymagań otoczenia i poziomu wsparcia. Dlatego w praktyce ważniejsze od samej etykiety jest dokładne przyjrzenie się temu, jak trudności wpływają na codzienne życie.
Diagnoza wskazuje kierunek, ale plan pomocy zawsze szyje się na miarę konkretnego dziecka i jego rodziny.

Jeśli masz wrażenie, że codziennie gasisz pożary i nie wiesz, od czego zacząć – to miejsce jest dokładnie dla Ciebie.

Odpowiedz na kilka pytań i sprawdź poziom napięcia w Waszej Rodzinie.


Te pytania dotyczą zarówno Twojego dziecka, jak i Ciebie jako rodzica.
Pomagają zobaczyć, poziom obciążenia oraz wskazać drogę po ulgę.

Quiz - Codzienne funkcjonowanie rodziny

To nie jest test diagnostyczny. To krótka chwila, która pomaga zaobserwować trudności w rodzinie.

Co dalej?

Agresja przy ADHD u dziecka – co pomaga, a co nie pomaga

Agresja przy ADHD u dziecka rzadko jest „zła intencją”. Najczęściej to reakcja przeciążonego układu nerwowego, który nie radzi sobie z emocjami, frustracją albo nadmiarem bodźców. To nie jest kwestia wychowania ani braku zasad, tylko braku regulacji. Dlatego sposób reagowania ma ogromne znaczenie – może wyciszyć sytuację albo dolać benzyny do ognia.

Co pomaga w radzeniu sobie z agresją przy ADHD u dziecka:

Zatrzymanie sytuacji zamiast tłumaczenia
Pomaga, bo w trakcie wybuchu mózg jest w trybie alarmowym i nie ma dostępu do logiki.


Spokojna, niska intonacja głosu
Pomaga, bo układ nerwowy „stroi się” do emocji dorosłego i obniża napięcie.


Nazwanie emocji bez oceniania
Pomaga, bo dziecko (lub dorosły) dostaje sygnał, że jego przeżycie jest zauważone, a nie odrzucone.


Fizyczne odseparowanie bodźców, nie osoby
Pomaga, bo ograniczenie hałasu, światła czy obecności innych ludzi zmniejsza przeciążenie.


Ustalanie zasad po wyciszeniu, nie w trakcie wybuchu
Pomaga, bo dopiero wtedy możliwe jest uczenie się i zapamiętywanie.


Uczenie alternatyw dla agresji wcześniej
Pomaga, bo w momencie kryzysu mózg korzysta z tego, co już zna.


Konsekwencje logiczne, a nie karne
Pomaga, bo uczą odpowiedzialności bez dodatkowego wstydu i lęku.

Co nie pomaga w radzeniu sobie z agresją przy ADHD u dziecka:

Krzyk, straszenie i groźby
Nie pomaga, bo zwiększa pobudzenie i eskaluje agresję.


Tłumaczenie „dlaczego tak nie wolno” w trakcie wybuchu
Nie pomaga, bo mózg nie jest wtedy zdolny do przetwarzania treści.


Zawstydzanie („jak ty się zachowujesz?”)
Nie pomaga, bo wzmacnia poczucie bycia „złym”, a nie uczy regulacji.


Kary w emocjach
Nie pomaga, bo uczą unikania dorosłego, a nie zmiany zachowania.


Ignorowanie sygnałów narastającego napięcia
Nie pomaga, bo wybuch jest wtedy jedynym sposobem rozładowania.


Wymaganie samokontroli bez narzędzi
Nie pomaga, bo dziecko z ADHD nie „nie chce”, tylko „nie umie jeszcze”.

Potrzebujesz wsparcia?

Motywacja przy ADHD u dziecka – co naprawdę działa, a co nie pomaga

Motywacja przy ADHD działa inaczej niż u osób neurotypowych. To nie jest kwestia „chcenia bardziej”, silnej woli ani lepszej organizacji. W ADHD problemem nie jest brak ambicji, tylko inny sposób działania układu nagrody w mózgu. Dlatego część popularnych metod motywacyjnych zwyczajnie się nie sprawdza – a czasem wręcz szkodzi.

Poniżej znajdziesz konkretne przykłady: co pomaga w motywacji przy ADHD u dziecka, a co nie pomaga – każde z krótkim, uczciwym wyjaśnieniem.

Pomaga

Krótki cel zamiast „dużego planu”
Pomaga, bo mózg ADHD łatwiej angażuje się w zadania, które są bliskie, konkretne i możliwe do zakończenia tu i teraz.

Natychmiastowa nagroda (nawet drobna)
Pomaga, bo w ADHD motywacja pojawia się po działaniu, a nie przed nim – nagroda uruchamia dopaminę.

Zainteresowanie lub emocja
Pomaga, bo mózg ADHD działa najlepiej wtedy, gdy coś jest ciekawe, nowe albo ma sens emocjonalny.

Struktura z zewnątrz (ramy, przypomnienia, obecność drugiej osoby)
Pomaga, bo osoba z ADHD nie musi wtedy „trzymać wszystkiego w głowie”, a to obniża koszt energetyczny działania.

Dzielenie zadań na bardzo małe kroki
Pomaga, bo mózg ADHD nie blokuje się na starcie i łatwiej wejść w ruch.

Poczucie wyboru, a nie przymusu
Pomaga, bo przymus uruchamia opór, a autonomia zwiększa zaangażowanie.

Jasne, spokojne komunikaty bez presji
Pomaga, bo stres i napięcie wyłączają dostęp do funkcji wykonawczych.

Szkodzi

„Musisz się bardziej postarać”
Nie pomaga, bo sugeruje brak chęci, a problemem jest neurobiologia, nie lenistwo.

Straszenie konsekwencjami („jak nie zrobisz, to…”)
Nie pomaga, bo lęk blokuje działanie zamiast je uruchamiać.

Porównywanie z innymi
Nie pomaga, bo obniża poczucie własnej wartości i nie zwiększa zdolności do działania.

Odległe nagrody („jak skończysz wszystko, to…”)
Nie pomaga, bo mózg ADHD nie reaguje na nagrody odsunięte w czasie.

Chaotyczne wymagania bez jasnych zasad
Nie pomaga, bo przeciążają uwagę i zwiększają frustrację.

Karanie za brak motywacji
Nie pomaga, bo motywacja nie jest wyborem – kara nie naprawia deficytów wykonawczych.

Długie tłumaczenia i moralizowanie
Nie pomaga, bo przeciążają uwagę i powodują wycofanie.

Pewnie teraz zastanawiasz się:

„Jak to wprowadzić w naszym domu?”

Wspieranie motywacji przy ADHD u dziecka w domu nie polega na byciu „idealnym rodzicem” ani na wdrażaniu „skomplikowanych systemów”. Chodzi o kilka prostych zmian, które sprawiają, że codzienność przestaje być nieustanną walką.

1. Zmień myślenie z „motywuj” na „ułatwiaj”
Nie pytaj, jak zmusić dziecko (albo siebie) do działania, tylko jak sprawić, żeby start był łatwiejszy – bo w ADHD najtrudniejszy jest właśnie początek.


2. Ustal stałe ramy dnia (ale nie wojskowy dryl)
Powtarzalność pomaga mózgowi ADHD przewidywać, co będzie dalej, a przewidywalność obniża napięcie i opór.


3. Rozbij codzienne obowiązki na mikro-kroki
Zamiast „posprzątaj pokój” wprowadź kolejność: klocki → książki → ubrania, bo małe kroki są dla mózgu ADHD możliwe do udźwignięcia.


4. Daj wybór w granicach
„Zaczynasz od zębów czy od piżamy?” działa lepiej niż „idź się szykować”, bo wybór zmniejsza poczucie przymusu.


5. Wprowadzaj nagrody od razu, a nie „na koniec”
Naklejka, przerwa, chwila wspólnej zabawy po zadaniu działają, bo mózg ADHD potrzebuje szybkiej informacji zwrotnej.


6. Bądź „zewnętrznym regulatorem”, nie kontrolerem
Twoja obecność, spokojny głos i przypomnienie są wsparciem dla układu nerwowego, a nie oznaką słabości dziecka.


7. Upraszczaj komunikaty
Jedno zdanie, jedno polecenie, jeden krok – nadmiar słów w ADHD nie pomaga, tylko męczy.


8. Zadbaj o momenty regeneracji
Ruch, cisza, zabawa bez celu i nudy są paliwem dla mózgu ADHD, nie stratą czasu.


Najważniejsze na koniec:


Dom, w którym uwzględnia się ADHD u dziecka, to nie dom bez zasad, tylko dom z zasadami dopasowanymi do realnych możliwości mózgu. Im mniej walki o motywację, tym więcej przestrzeni na relację, spokój i poczucie bezpieczeństwa.

A jeżeli nadal nie wiesz, jak to wprowadzić w życie…

…to nie znaczy, że coś robisz źle.
To znaczy, że jesteś w środku tej sytuacji – zmęczona, przeciążona, często bez realnego wsparcia. Wiedzieć co pomaga przy ADHD u dziecka to jedno. Umieć to zastosować w codzienności, w emocjach, po kolejnym trudnym dniu – to zupełnie inna sprawa.

Wielu rodziców mówi: „czytam, rozumiem, zgadzam się… a potem przychodzi życie i wszystko się rozsypuje” – to jest normalne.

Dlatego przygotowałam kurs dla rodziców dzieci z ADHD

8 lekcji – 10 godzin wsparcia, które naprawdę zmienia perspektywę

Ten kurs to coś więcej niż zbiór wykładów. To Twoja mapa. Twoje wsparcie. Twój moment zatrzymania się i zrozumienia – siebie, dziecka i relacji, w której na co dzień bywa trudno.

Stworzyłam ADHD Psychoedukację dla rodziców, opiekunów i specjalistów, którzy chcą naprawdę zrozumieć, czym jest ADHD u dziecka i co z niego wynika w codziennym życiu. Bez ocen, bez presji i bez obiecywania cudów. Z empatią, konkretem i realnym wsparciem.

ADHD Psychoedukacja kurs
ADHD u dziecka

Dla kogo jest ten kurs?


Dla osób, które:

✔️ czują, że próbowały już wielu metod, a i tak wracają do punktu wyjścia,

✔️ chcą przestać działać z lęku, złości lub bezradności,

✔️ wiedzą, że krzyk i kary nie działają, ale nie wiedzą, co robić zamiast,

✔️ potrzebują zrozumienia, a nie kolejnej listy „powinności”.

To kurs dla tych, którzy chcą zrozumienia zamiast walki.

399zł -> 299 zł

Z kodem: RODZINA

Kup kurs

Czego nauczysz się w kursie ADHD u dziecka Psychoedukacja?

  • jak działa mózg dziecka z ADHD i dlaczego nie da się go „naprawić”, ale można mądrze wspierać,
  • jak wspierać dziecko bez krzyku i kar, ale też bez poczucia bezradności,
  • jak rozmawiać z nauczycielami i placówką, żeby być skutecznym sojusznikiem, a nie „roszczeniowym rodzicem”,
  • jak wygląda dobre wsparcie w domu i w szkole oraz jakie masz prawa jako rodzic,
  • jak budować relację, która przetrwa wybuchy emocji, frustrację i zmęczenie,
  • jak rozumieć trudności społeczne dziecka bez oczekiwania „normalności”,
  • jak regulować emocje – zarówno dziecka, jak i swoje,
  • jak przestać bać się diagnozy, etykiety i przyszłości, a zacząć działać z większym spokojem i świadomością.

Co znajdziesz w środku kursu ADHD u dziecka Psychoedukacja?

  • 8 pełnych lekcji wideo (łącznie około 10 godzin treści),
  • materiały PDF do pracy własnej i do pracy z dzieckiem,
  • checklisty, harmonogramy, wzory umów rodzinnych i narzędzia do druku,
  • prawdziwe historie rodziców, refleksje i ćwiczenia rozwojowe,
  • bonusy: gry, pytania do rozmów z dzieckiem oraz pomysły na domowe strategie.

Co dokładnie zmienia się w praktyce?

Uczysz się, jak wspierać regulację emocji dziecka
– zamiast reagować impulsywnie, wiesz, co robić w trakcie wybuchu i po nim

Rozumiesz, kiedy nie ma sensu „rozmawiać”, a kiedy ma
– przestajesz tłumaczyć w momencie, gdy dziecko i tak nie jest w stanie słuchać

Przestajesz brać zachowanie dziecka do siebie
– wiesz, co wynika z ADHD u dziecka, a co naprawdę wymaga granicy

Masz jasne strategie zamiast chaosu
– nie działasz już „na czuja”, tylko według sprawdzonych schematów

ADHD u dziecka

Zmieniasz sposób reagowania bez krzyku i kar
– ale też bez poczucia bezradności i odpuszczania wszystkiego


Wiesz, jak rozmawiać z przedszkolem i szkołą
– spokojnie, konkretnie i bez etykiety „trudnego rodzica”


Porządkujesz codzienność całej rodziny
– bo ADHD u dziecka nigdy nie dotyczy tylko dziecka


Odzyskujesz poczucie wpływu i spokoju
– nawet jeśli nie wszystko jest idealnie

To nie są „triki wychowawcze”.
To zmiana sposobu myślenia, reagowania i bycia razem – krok po kroku.

Co mówią absolwenci kursu ADHD u dziecka?

opinie adhd

Najczęściej zadawane pytania

Tak. Ten kurs nie wymaga diagnozy. Jest dla rodziców, którzy widzą trudności w codziennym funkcjonowaniu dziecka i chcą je zrozumieć oraz mądrze wspierać – niezależnie od etapu formalnego.

Nie. To kurs psychoedukacyjny. Daje wiedzę, narzędzia i strategie do codziennego życia, ale nie zastępuje terapii ani diagnozy. Może być jednak bardzo dobrym uzupełnieniem lub punktem wyjścia.

Nie. Kurs jest prowadzony prostym, ludzkim językiem, bez akademickiego żargonu. Jest zrozumiały dla rodziców, opiekunów i nauczycieli.

Łącznie to około 10 godzin materiału wideo, podzielonego na 8 modułów.
Możesz:

  • oglądać we własnym tempie

  • wracać do materiałów tyle razy, ile potrzebujesz

  • dopasować naukę do swojej codzienności

Nie musisz robić wszystkiego naraz.

Właśnie dlatego powstał, porządkuje chaos, daje zrozumienie i realne poczucie, że nie jesteś w tym sama/sam.

Nie. Kurs dotyczy całego systemu rodzinnego:

  • dziecka

  • rodzica

  • relacji

  • codziennej organizacji życia

  • przedszkola i szkoły

Bo ADHD nigdy nie działa w próżni.

Ten kurs nie kończy się na oglądaniu.
Zawiera:

  • konkretne narzędzia

  • materiały do pracy

  • checklisty i strategie do wdrażania w domu

Zmiana nie polega na „wiedzeniu więcej”, tylko na robieniu rzeczy inaczej.

Masz nielimitowany dostęp. Możesz wracać do materiałów wtedy, kiedy najbardziej ich potrzebujesz – także po czasie.

Jeśli po zapoznaniu się z kursem poczujesz, że to nie jest to, czego potrzebujesz – masz prawo do odstąpienia zgodnie z regulaminem. Kupujesz bez presji.

Tak, i często bardzo to polecam. Wspólny język i zrozumienie zmniejszają napięcie w rodzinie szybciej niż pojedyncze działania.

Załóżcie dwa konta na różne adresy e-mail. Dokonajcie zakupu z jednego adresu i napisz na kontakt@mojepomoce.pl a udostępnimy kurs na oddzielnym koncie dla partnera (nie zapomnij podać adresu e-mail partnera).

Tak. Korzystają z niego również nauczyciele, psycholodzy i pedagodzy, którzy chcą lepiej rozumieć codzienność rodzin z ADHD, nie tylko teorię.

Tak. Mogę wystawić imienny certyfikat. Po ukończeniu kursu, napisz na kontakt@mojepomoce.pl

Oczywiście! Napisz do nas na kontakt@mojePomoce.pl a pomożemy Ci to zrobić

Kup teraz i zacznij porządkować codzienność z większym spokojem i zrozumieniem.

Kup kurs i rozpocznij zmiany!

O Autorze

Autor adhd
Nazywam się Pamela Górska. Od 2018 r. pracuję z dziećmi, nastolatkami i ich bliskimi – jako nauczycielka, psycholożka, edukatorka, towarzyszka w ważnych rozmowach. W tym czasie przez moje programy, warsztaty i konsultacje przeszło ponad 2700 osób. Znam realne wyzwania rodzin, nauczycieli i szkół, bo spotykam się z nimi codziennie – twarzą w twarz, z sercem do serca.


Wierzę, że każde dziecko ma w sobie iskrę – czasem skrytą, nieoczywistą, wymagającą cierpliwości. Moją rolą jest pomóc ją rozniecić i chronić przed zgaszeniem. Nie patrzę tylko na to, co widać na pierwszy rzut oka. Widzę historię, która stoi za zachowaniem. Widzę potrzeby, które nie miały jeszcze słów. Widzę potencjał, który czeka na dobre warunki.


Moja droga nie była prosta. Przeszłam przez wiele doświadczeń, które ukształtowały mnie nie tylko jako specjalistkę, ale przede wszystkim jako człowieka. Mam dziecko w spektrum, mam ADHD, mam za sobą drogę, która nauczyła mnie cierpliwości, pokory i czułości. Wiem, jak to jest szukać odpowiedzi. I wiem, jak ważne jest, żeby te odpowiedzi były nie tylko mądre, ale i dostępne – prawdziwe, możliwe do zastosowania, wspierające.


Dlatego moje kursy i konsultacje nie są teorią oderwaną od życia. Każdy moduł, każda lekcja, każde ćwiczenie powstało jako odpowiedź na konkretne pytania rodziców i nauczycieli, którzy przyszli do mnie z czymś ważnym. Łączę wiedzę psychologiczną z praktyką – używam języka, który trafia, przykładów, które dają nadzieję, ćwiczeń, które naprawdę działają.


Nie uczę gotowych schematów. Pokazuję możliwości. Zamiast dawać jedną drogę, pomagam wybrać spośród kilku – tę, która najbardziej pasuje do dziecka, do rodziny, do sytuacji. Zamiast skupiać się na „problemach”, skupiam się na relacjach. Bo kiedy dorosły czuje się pewnie, dziecko może rozkwitać.
Prywatnie odnajduję spokój w ciszy i w dźwiękach – kocham muzykę, instrumenty, długie spacery z psem, wieczorne światło sączące się przez liście. Jestem mamą, kobietą wrażliwą i uważną. Mam swoją codzienność, swoje ADHD, swoje nieidealności – i to właśnie z tego miejsca tworzę, uczę, wspieram. Bez udawania, za to z pełną obecnością.


Tworzę to miejsce, bo wiem, że można inaczej. Można zrozumieć, zanim się oceni. Można wspierać, zanim się zmieni. Można być blisko – nawet jeśli nie ma się wszystkich odpowiedzi.

Kup kurs